Konwertuj KMZ na OBJ

Aplikacja do mapowania, wizualizacji lub wytwarzania może wymagać formatu Wavefront OBJ, gdy model źródłowy jest spakowany jako KMZ na potrzeby Google Earth lub GIS. Konwersja wyodrębnia model z archiwum KMZ, konwertuje zawarty w nim plik Collada i zachowuje tekstury tylko wtedy, gdy ich ścieżki oraz materiały zostaną poprawnie zinterpretowane.

Co zawiera KMZ

KMZ to pakiet skompresowany za pomocą ZIP, oparty na pliku KML. Plik KML opisuje położenie geograficzne, orientację, skalę, nazwy, foldery i odnośniki; plik KMZ zawierający dane 3D zazwyczaj obejmuje model Collada .dae oraz tekstury obrazów w tym samym archiwum. Niektóre pliki KMZ zawierają wyłącznie oznaczenia miejsc lub odnośniki do zdalnych danych, dlatego nie mają siatki do konwersji.

Google Earth Pro, aplikacje GIS i geodezyjne, SketchUp, usługi mapowe oraz dostawcy danych geoprzestrzennych używają KMZ do dystrybucji oznaczeń miejsc, budynków, modeli terenu i danych projektowych. Plik KMZ może zawierać kilka plików DAE, zagnieżdżone foldery lub odwołania do zasobów znajdujących się poza archiwum.

Co zapewnia OBJ

Wavefront OBJ to szeroko obsługiwany, tekstowy format siatki zawierający wierzchołki, ściany, normalne i współrzędne tekstur. Blender, MeshLab, Autodesk 3ds Max, Maya, przeglądarki CAD, narzędzia do tworzenia gier, renderery oraz wiele aplikacji do druku 3D może go importować.

OBJ jest przydatny, gdy docelowe oprogramowanie nie obsługuje KMZ lub Collada. Nie zawiera kompletnej sceny ani kontekstu geograficznego: materiały są zwykle opisane w oddzielnym pliku .mtl, a tekstury obrazów pozostają osobnymi plikami. OBJ nie ma obowiązkowego systemu jednostek, dlatego aplikacja odbierająca musi zinterpretować wyeksportowaną skalę.

Konwersja za pomocą Blender

1. Utwórz kopię zapasową, a następnie otwórz plik KMZ za pomocą 7-Zip lub innego narzędzia do obsługi archiwów. Jeśli narzędzie nie rozpoznaje tego rozszerzenia, skopiuj plik i zmień nazwę kopii z model.kmz na model.zip.
2. Wypakuj całe archiwum do nowego folderu. Zachowaj strukturę katalogów, ponieważ plik DAE może odwoływać się do tekstur za pomocą ścieżek względnych.
3. Otwórz plik doc.kml w edytorze tekstu i sprawdź elementy <Model>, <Link> oraz <Location>. Wyszukaj w wypakowanym folderze pliki .dae i zidentyfikuj każdy wskazywany model. Jeśli nie ma pliku DAE ani innego formatu siatki, plik KMZ nie zawiera lokalnej geometrii możliwej do wyeksportowania do OBJ.
4. W Blender wybierz File → Import → Collada (.dae) i wskaż plik DAE. Dokładna nazwa menu może się różnić w zależności od wersji Blender; jeśli importer Collada nie jest dostępny, włącz go lub zainstaluj. Gdy plik KMZ zawiera wiele modeli, zaimportuj dodatkowe pliki DAE osobno.
5. Sprawdź zaimportowaną siatkę. Użyj opcji File → External Data → Find Missing Files i wskaż wypakowany folder KMZ, jeśli Blender nie może znaleźć tekstur. Napraw uszkodzone ścieżki obrazów i usuń kamery, światła lub obiekty pomocnicze, które nie są częścią modelu.
6. Przed zmianą transformacji potwierdź docelowe jednostki i orientację. Zaznacz wymagane obiekty i użyj opcji Object → Apply → Rotation & Scale dopiero po sprawdzeniu wyniku; zastosowanie nieprawidłowej skali trwale utrwala błąd w eksporcie.
7. Wybierz File → Export → Wavefront (.obj). W razie potrzeby włącz opcję eksportowania tylko zaznaczenia oraz eksportuj współrzędne UV, normalne, materiały i tekstury, korzystając z dostępnych ustawień eksportera.
8. Zapisz plik OBJ w przeznaczonym do tego folderze wraz z wygenerowanym plikiem .mtl i obrazami tekstur. Otwórz plik OBJ w docelowej aplikacji, aby sprawdzić skalę, normalne, UV, przezroczystość i ścieżki tekstur.

Plik DAE zwykle zawiera lokalną geometrię modelu, natomiast doc.kml dostarcza informacji o długości geograficznej, szerokości geograficznej, wysokości, kierunku, nachyleniu i skali. Import pliku DAE w Blender nie przekształca w niezawodny sposób georeferencji KML w użyteczną scenę geoprzestrzenną, dlatego należy zapisać te wartości lub zastosować położenie osobno, jeśli pozycja geograficzna ma znaczenie.

Inne opcje konwersji

MeshLab może konwertować prosty wypakowany model: otwórz plik DAE za pomocą File → Import Mesh, sprawdź go, a następnie wybierz File → Export Mesh As i wskaż OBJ. Jeśli pojawi się taka możliwość, włącz eksport normalnych wierzchołków, współrzędnych tekstur oraz materiałów lub tekstur. MeshLab jest mniej odpowiedni niż Blender do naprawiania ścieżek, łączenia wielu obiektów sceny lub korygowania transformacji.

Na potrzeby automatyzacji najpierw wypakuj plik KMZ, a następnie skonwertuj zawarty w nim plik DAE za pomocą Assimp, na przykład assimp export extracted/model.dae output.obj. Sprawdź składnię polecenia dla zainstalowanej wersji Assimp i skontroluj wynik, ponieważ materiały Collada oraz układy współrzędnych nie zawsze są poprawnie odwzorowywane.

W przypadku małego pliku, który nie zawiera poufnych danych, można użyć usługi online, takiej jak MyGeodata Cloud lub Aspose.3D, jeśli jej aktualna strona usługi wyraźnie wymienia KMZ jako format wejściowy i OBJ jako format wyjściowy. Prześlij plik KMZ, wybierz OBJ, pobierz wynik — często w postaci pliku ZIP — i sprawdź dołączone pliki .mtl oraz pliki obrazów. Usługi online mogą odrzucać archiwa zawierające wiele modeli, ignorować położenie określone w KML, pomijać tekstury, nakładać ograniczenia rozmiaru lub przechowywać przesłane pliki zgodnie z własnymi zasadami; w przypadku danych poufnych, dużych lub wymagających precyzji geoprzestrzennej użyj lokalnie Blender lub MeshLab.

Ograniczenia jakości i zgodności

Część KML nie jest konwertowana do OBJ. Nazwy oznaczeń miejsc, foldery, widoki kamer, współrzędne geograficzne, animacje, odnośniki sieciowe i inne metadane zostają odrzucone, chyba że zostaną zachowane lub odtworzone osobno.

Teren Google Earth i zdjęcia satelitarne mogą być odwołaniami zewnętrznymi, a nie danymi siatki. Eksport modelu budynku nie musi więc obejmować otaczającego terenu, zdjęć ani sceny.

Duże wartości długości i szerokości geograficznej mogą zmniejszać precyzję numeryczną w oprogramowaniu 3D. Na potrzeby inżynierii lub druku 3D przekształć model do lokalnego układu współrzędnych w pobliżu początku sceny, ustal znaną skalę jednostek i udokumentuj pierwotne współrzędne geograficzne. Po eksporcie sprawdź odwrócone normalne, nieobsługiwaną przezroczystość, różnice w shaderach, odłączone części i brakujące tekstury.