Konwertuj TAR na APK

Pobierany plik TAR może zawierać aplikację Android, projekt źródłowy lub pliki urządzenia, podczas gdy instalacja w systemie Android wymaga pliku APK. Wymaganą operacją jest więc wypakowanie, a w razie potrzeby także kompilacja Android — nie zmiana nazwy ani bezpośrednia konwersja archiwum.

Czym jest format TAR

TAR to kontener archiwum przechowujący pliki i katalogi bez przekształcania ich w oprogramowanie wykonywalne. Dystrybucje źródłowe Android, komponenty SDK, pakiety firmware, kopie zapasowe i oprogramowanie mobilne oparte na systemie Linux mogą być rozpowszechniane jako .tar, .tar.gz lub .tgz.

TAR sam w sobie nie zapewnia kompresji. Plik .tar.gz lub .tgz łączy TAR z gzip, natomiast .tar.xz używa kompresji xz. GNU tar, 7-Zip, PeaZip i The Unarchiver mogą wypakowywać te archiwa.

Czym jest format APK

APK to instalowalny pakiet aplikacji systemu Android. Jest oparty na ZIP i zwykle zawiera skompilowany kod, zasoby, manifest aplikacji, zasoby dodatkowe, biblioteki natywne, gdy są wymagane, oraz dane podpisu kryptograficznego.

Android może zainstalować plik APK bezpośrednio, z uwzględnieniem wymagań dotyczących wersji Android, ABI, uprawnień i zabezpieczeń. Debug APK jest przeznaczony do testowania. Release APK musi być podpisany kluczem; aktualizacja zwykle musi używać tej samej tożsamości podpisu co zainstalowana aplikacja. Google Play zazwyczaj otrzymuje Android App Bundle i generuje pliki APK odpowiednie dla danego urządzenia, jednak APK pozostaje formatem instalowanym bezpośrednio.

Jak utworzyć lub uzyskać plik APK

Jeśli plik TAR zawiera już plik APK

1. Wypakuj archiwum za pomocą 7-Zip, PeaZip, The Unarchiver lub GNU tar. Na przykład użyj tar -xf package.tar w przypadku archiwum bez kompresji albo tar -xzf package.tar.gz w przypadku kompresji gzip.
2. Przeszukaj wypakowane pliki pod kątem .apk. Jeśli istnieje kilka plików, zidentyfikuj główny plik APK oraz wymagane pliki split APK; instalacja tylko jednego pliku split może się nie powieść.
3. Przenieś plik APK lub wymagany zestaw plików split do systemu Android i zainstaluj go za pomocą instalatora pakietów urządzenia, z uwzględnieniem ustawień uprawnień Android oraz zgodności pakietu.
4. Nie zmieniaj nazwy package.tar na package.apk. Zmiana rozszerzenia nie tworzy pakietu Android.

Jeśli plik TAR zawiera projekt Android

1. Wypakuj go do katalogu z prawem zapisu i poszukaj plików settings.gradle, settings.gradle.kts, build.gradle, build.gradle.kts oraz modułu aplikacji, takiego jak app.
2. Zainstaluj Android Studio wraz z JDK, platformami Android SDK i narzędziami kompilacji wymaganymi przez Android Gradle Plugin używany przez projekt. Otwórz wypakowany projekt za pomocą File → Open.
3. Poczekaj na zakończenie synchronizacji Gradle. Rozwiąż określone przez projekt wymagania dotyczące Gradle, wtyczki, SDK, repozytoriów, zależności i JDK, zamiast arbitralnie je aktualizować.
4. Zbuduj pakiet testowy za pomocą ./gradlew assembleDebug w systemie macOS lub Linux albo gradlew.bat assembleDebug w systemie Windows. Typowa ścieżka wyjściowa to app/build/outputs/apk/debug/app-debug.apk, choć moduł i nazwa pliku mogą się różnić.
5. W Android Studio odpowiednim poleceniem jest Build → Generate App Bundles or APKs → Generate APKs. W celu dystrybucji użyj Build → Generate Signed App Bundle or APK → APK i wybierz chroniony klucz podpisu lub utwórz taki klucz.

Jeśli plik TAR zawiera tylko kod źródłowy lub zasoby

Utwórz lub uzyskaj zgodny projekt Android, a następnie zintegruj pliki zgodnie z ich językiem i strukturą pakietów. Kod źródłowy Java lub Kotlin należy umieścić w odpowiednich katalogach pakietów app/src/main, zasoby Android w app/src/main/res, dodatkowe zasoby w app/src/main/assets, a manifest w app/src/main/AndroidManifest.xml. Przed uruchomieniem assembleDebug lub zadania podpisanego wydania skonfiguruj w Gradle identyfikator aplikacji, zależności, wersje SDK, biblioteki natywne i warianty kompilacji.

Narzędzia komputerowe i internetowe

Do lokalnego wypakowywania plików 7-Zip jest dostępny w systemie Windows, GNU tar jest standardowo dostępny w systemach Linux i macOS, a PeaZip zapewnia graficzną alternatywę. Narzędzia te wypakowują pliki TAR; nie kompilują kodu źródłowego Android ani nie podpisują plików APK.

Renomowana usługa internetowa do obsługi archiwów, taka jak CloudConvert, może zmienić archiwum TAR na inny format archiwum, na przykład ZIP, co może ułatwić udostępnianie lub analizę. Ta operacja nadal nie tworzy pliku APK. Nie przesyłaj do usługi internetowej zastrzeżonego kodu źródłowego, magazynów kluczy, danych uwierzytelniających, firmware ani prywatnych kopii zapasowych; aplikacje kompiluj lokalnie za pomocą Android Studio i Gradle.

Ograniczenia zgodności i jakości

Nie istnieje uniwersalna konwersja TAR do APK, ponieważ TAR opisuje sposób przechowywania plików, natomiast APK wymaga kompilacji właściwej dla Android, konfiguracji manifestu, rozwiązywania zależności, pakowania i podpisywania. Dowolne pliki binarne systemu Linux, skrypty, obrazy firmware, dokumenty i zasoby wypakowane z TAR nie mogą stać się działającą aplikacją Android bez zgodnego kodu źródłowego i konfiguracji kompilacji Android.

Pomyślna kompilacja nie gwarantuje instalacji ani działania. Wynik może wymagać nowszego poziomu API Android, określonego ABI procesora, takiego jak ARM64, niedostępnych bibliotek natywnych, uprawnień blokowanych przez urządzenie lub zasady bezpieczeństwa albo zgodnego podpisu w przypadku istniejącej instalacji. Projekty mogą również zależeć od przestarzałych repozytoriów, konkretnej wersji Android Gradle Plugin, Gradle, JDK lub komponentów pobieranych z sieci.