Konwertuj JAR na APK

Urządzenie z systemem Android, emulator lub system wdrażania dla przedsiębiorstw może wymagać instalowalnego pliku .apk, gdy posiadane oprogramowanie jest plikiem Java .jar. Zwykle jest to zadanie związane z portowaniem i kompilacją dla systemu Android, a nie ze zmianą rozszerzenia pliku.

Co zawiera plik JAR

JAR (Java Archive) to kontener oparty na formacie ZIP, używany przez programistów Java do bibliotek, aplikacji desktopowych, narzędzi wiersza poleceń i niektórych starszych aplikacji Java ME. Zwykle zawiera pliki Java .class, zasoby i metadane w katalogu META-INF; pliki JAR są często tworzone przez Maven, Gradle, Eclipse, IntelliJ IDEA oraz narzędzie JDK jar.

Wykonywalny plik JAR aplikacji desktopowej często deklaruje Main-Class w pliku META-INF/MANIFEST.MF i uruchamia się za pośrednictwem standardowego środowiska uruchomieniowego Java. Biblioteka JAR udostępnia kod wielokrotnego użytku bez punktu wejścia aplikacji. Żaden z tych typów nie zawiera natywnie komponentów Android, zasobów Android, użytecznego pliku AndroidManifest.xml ani konfiguracji podpisywania Android.

Co zawiera plik APK

APK to pakiet aplikacji Android. Zawiera kod bajtowy DEX dla Android Runtime (ART), manifest Android, skompilowane zasoby, opcjonalne biblioteki natywne i podpisy pakietu.

Jego praktyczne zalety polegają na tym, że system Android może zainstalować go bezpośrednio, zweryfikować jego certyfikat podpisu oraz rozpoznać zadeklarowane aktywności, usługi, uprawnienia i obsługiwane urządzenia. W przypadku nowych publicznych publikacji w Google Play używaj zamiast niego pakietu Android App Bundle (.aab); Google Play generuje z pakietu pliki APK dostosowane do konkretnych urządzeń.

Sprawdź plik JAR przed próbą kompilacji

Po zainstalowaniu JDK wyświetl zawartość archiwum:

jar tf input.jar

Sprawdź, czy znajdują się tam META-INF/MANIFEST.MF, katalogi pakietów Java, zasoby i zależności. Pliku JAR korzystającego z Swing, AWT, JavaFX, desktopowej metody main(), nieograniczonych lokalnych ścieżek plików lub zależnych od platformy bibliotek desktopowych nie można przekształcić w działającą aplikację Android przez samo przepakowanie.

Plik JAR będący wyłącznie biblioteką ogólnego przeznaczenia może nadawać się do użycia w projekcie Android. Kompletna aplikacja desktopowa zwykle wymaga dostosowania kodu źródłowego do systemu Android.

Kompilowanie pliku APK Android na podstawie kodu źródłowego

1. Zainstaluj Android Studio i zainstaluj wymaganą platformę SDK za pośrednictwem Tools → SDK Manager.
2. Utwórz projekt Android za pośrednictwem File → New → New Project. Wybierz Java, jeśli istniejący kod jest napisany w Java; Kotlin również jest obsługiwany, ale nie jest wymagany podczas migracji.
3. Przenieś wielokrotnego użytku kod Java do modułu aplikacji, zwykle do app/src/main/java. Zastąp desktopowy punkt wejścia main() obiektem Activity, usługą, odbiornikiem lub innym zadeklarowanym komponentem Android.
4. Zastąp kod desktopowego interfejsu użytkownika widokami Android, układami lub Jetpack Compose; Android nie udostępnia Swing, AWT ani JavaFX tak jak desktopowe środowisko uruchomieniowe Java.
5. Dostosuj pamięć masową, obsługę sieci, powiadomienia, pracę w tle i uprawnienia do API Android. Na przykład dostęp do sieci wymaga wpisu <uses-permission android:name="android.permission.INTERNET" /> w manifeście projektu.
6. Ustaw identyfikator aplikacji, minimalną wersję SDK, docelową wersję SDK, ikony, zasoby i komponenty manifestu. Testuj aplikację na emulatorze oraz rzeczywistych urządzeniach z obsługiwanymi wersjami Android.
7. Utwórz debugowy plik APK za pomocą ./gradlew assembleDebug w systemach macOS/Linux lub gradlew.bat assembleDebug w systemie Windows. Zwykle wynik znajduje się w app/build/outputs/apk/debug/app-debug.apk.
8. Utwórz wydaniowy plik APK za pomocą Build → Generate Signed Bundle / APK → APK. Podpisz go za pomocą kontrolowanego przez siebie magazynu kluczy i zachowaj magazyn kluczy, alias oraz hasła.

Używanie zgodnego pliku JAR jako biblioteki

Skopiuj bibliotekę JAR do app/libs i dodaj ją do zależności Gradle modułu aplikacji:

implementation(files("libs/library.jar"))

Android Gradle Plugin konwertuje zgodne pliki klas Java do DEX podczas kompilacji. Dodaj wymagane zależności innych firm osobno za pośrednictwem Gradle; nie zakładaj, że każda zależność używana przez oryginalny plik JAR jest w nim osadzona lub działa na Android.

Pliki JAR Java ME i konwertery online

Starsze gry i aplikacje Java ME często korzystają z pliku .jar oraz opcjonalnego deskryptora .jad. J2ME Loader może uruchamiać wiele z nich za pomocą emulacji, ale nie konwertuje oryginalnego programu w natywny, samodzielny plik APK. Natywna wersja Android wymaga kodu źródłowego i przepisania aplikacji dla systemu Android.

Żadna renomowana usługa online nie może niezawodnie przekonwertować dowolnego pliku JAR na funkcjonalny plik APK, ponieważ punkty wejścia Android, interfejs użytkownika, uprawnienia, zależności i zamienniki API są specyficzne dla aplikacji. Unikaj konwerterów opartych na przesyłaniu plików, oferujących konwersję „jednym kliknięciem”, szczególnie w przypadku zastrzeżonego kodu; nie mogą one bezpiecznie utworzyć aplikacji łatwej w utrzymaniu ani zapewnić wyłącznej kontroli nad kluczem podpisywania wydań.

Ograniczenia zgodności i wydań

ART wykonuje kod DEX, a nie zwykłe pliki klas JVM. D8 może tłumaczyć zgodny kod bajtowy, ale nie udostępnia na Android API Java SE przeznaczonych dla aplikacji desktopowych. Pliki JAR skompilowane dla nieobsługiwanej wersji plików klas Java mogą wymagać ponownej kompilacji z kodu źródłowego; niektóre funkcje języka i biblioteki wymagają desugaringu Android lub zamienników specyficznych dla Android.

Refleksja, dynamicznie ładowane klasy, zmniejszanie kodu, biblioteki natywne i architektury procesorów zależne od urządzenia wymagają jawnej konfiguracji kompilacji i testów. Zdekompilowany kod może czasami pomóc w odzyskaniu utraconego projektu, ale może być niekompletny, trudny w utrzymaniu i ograniczony przez licencję oprogramowania.

Zainstalowaną aplikację można zaktualizować wyłącznie za pomocą tego samego identyfikatora aplikacji i klucza podpisywania. Zmiana któregokolwiek z nich powoduje, że system Android traktuje plik APK jako inną aplikację, a nie jako aktualizację.