Konwertuj HTML na ANDROID

Strona internetowa lub offline’owy pakiet HTML wymaga tej konwersji, gdy musi zostać zainstalowana i uruchamiana jako aplikacja Android zamiast otwierania w przeglądarce. Użyteczne dane wyjściowe dla Androida to APK do instalacji lub AAB dla Google Play, a nie dokument .android.

Czym jest format HTML

HTML to język znaczników służący do strukturyzowania stron internetowych i aplikacji webowych. Pliki zwykle mają rozszerzenie .html lub .htm i są tworzone przez edytory tekstu, narzędzia do tworzenia stron internetowych, systemy zarządzania treścią oraz narzędzia do eksportowania stron internetowych.

Dokument HTML może odwoływać się do CSS, JavaScript, obrazów, czcionek, wideo i innych plików. Przeglądarka renderuje te zasoby bezpośrednio; aplikacja Android musi wyświetlać je w komponencie przeglądarki, takim jak WebView, spakować je za pomocą frameworka hybrydowego lub zastąpić części interfejsu natywnym kodem Android.

Czym jest format Android

Nie istnieje standardowy format aplikacji Android o nazwie .android. Aplikacje Android używają APK (pakietu Android) do instalacji oraz AAB (Android App Bundle) do publikowania w Google Play. APK można zainstalować na zgodnym urządzeniu; AAB to pakiet przesyłany do Google Play, z którego Google Play generuje zoptymalizowane pliki APK, i zazwyczaj nie instaluje się go bezpośrednio.

Oba formaty zawierają skompilowany kod, zasoby, manifest i metadane aplikacji. Nie przekształcają strony HTML w natywne kontrolki Android. Aplikacja oparta na HTML zwykle zawiera WebView, który ładuje spakowane pliki lub zdalną witrynę HTTPS.

Pakowanie lokalnego HTML za pomocą Android Studio

Android Studio zapewnia największą kontrolę nad plikami offline, uprawnieniami, podpisywaniem i funkcjami natywnymi:

1. Utwórz projekt Android z aktywnością opartą na Views i dodaj WebView do jego układu.
2. Utwórz app/src/main/assets/www i skopiuj do niego index.html, arkusze stylów, skrypty, obrazy, czcionki oraz inne zasoby, zachowując ścieżki względne.
3. Preferuj WebViewAssetLoader zamiast nieograniczonych adresów URL file://. Minimalna konfiguracja Kotlin to:

val assetLoader = WebViewAssetLoader.Builder()
    .addPathHandler("/assets/", WebViewAssetLoader.AssetsPathHandler(this))
    .build()

webView.webViewClient = object : WebViewClient() {
    override fun shouldInterceptRequest(
        view: WebView,
        request: WebResourceRequest
    ) = assetLoader.shouldInterceptRequest(request.url)
}

webView.settings.javaScriptEnabled = true
webView.loadUrl("https://appassets.androidplatform.net/assets/www/index.html")

Włącz JavaScript tylko wtedy, gdy strona go potrzebuje. Dodaj uprawnienie INTERNET do pliku AndroidManifest.xml tylko wtedy, gdy aplikacja uzyskuje dostęp do zdalnych stron, interfejsów API lub zasobów; całkowicie lokalny pakiet nie potrzebuje uprawnień sieciowych.

Przetestuj odnośniki, ładowanie zasobów, działanie przycisku Wstecz, obracanie ekranu, wprowadzanie danych za pomocą klawiatury, pobieranie, uprawnienia, pamięć oraz różne poziomy API Android na emulatorze i fizycznym urządzeniu. Użyj Build → Generate Signed Bundle / APK, aby utworzyć wydanie APK lub AAB. ./gradlew assembleDebug tworzy debugowy plik APK podpisany kluczem deweloperskim; służy on do testów, a nie do wydania w Google Play.

Użycie frameworka hybrydowego

Capacitor i Cordova pakują projekt webowy w powłoce Android i udostępniają wtyczki dla wybranych funkcji urządzenia. W przypadku Capacitor typowy projekt korzysta ze skonfigurowanego katalogu wyjściowego aplikacji webowej, po czym wykonuje się polecenia takie jak:

npm run build
npx cap add android
npx cap sync android
npx cap open android

Android Studio następnie buduje i podpisuje wygenerowany projekt. Capacitor ani Cordova nie zapewniają automatycznie natywnego działania funkcji dostępu do aparatu, powiadomień, pracy w tle, płatności ani obsługi plików; dodaj i skonfiguruj odpowiednie wtyczki oraz przetestuj każdą funkcję.

Użycie internetowej aplikacji PWA lub opakowania aplikacji

W przypadku publicznej witryny HTTPS, która już działa jako progressive web app, PWABuilder może zweryfikować manifest i service worker oraz wygenerować pliki pakietu Android za pomocą narzędzi Trusted Web Activity. Utworzony projekt nadal wymaga podpisania i przetestowania w Android; PWABuilder nie jest konwerterem dowolnego offline’owego HTML.

Komercyjne usługi konwersji stron internetowych na aplikacje, takie jak Median lub GoNative, mogą opakować hostowaną witrynę i mogą obsługiwać lokalne zasoby webowe, zależnie od planu. Przed użyciem takiej usługi dla poufnych treści sprawdź, czy pliki są przesyłane, jakie uprawnienia i mosty JavaScript są dodawane, jak obsługiwane są klucze podpisywania oraz czy usługa obsługuje wymagane działanie offline.

Ograniczenia jakości i zgodności

WebView korzysta z opartego na Chromium silnika webowego Android, którego działanie i dostępne interfejsy API różnią się w zależności od wersji Android System WebView na urządzeniu. Nie konwertuje on układów CSS ani JavaScript na natywne widżety Android, dlatego responsywny układ, dostępność, wydajność, nawigacja i działanie dotyku wymagają osobnych testów.

Zdalne czcionki, interfejsy API, analityka, obrazy, wideo i osadzone usługi nie działają bez dostępu do sieci. Lokalna zawartość może napotkać ograniczenia związane z żądaniami między źródłami, service workerami, pamięcią przeglądarki, pobieraniem i adresami URL plików. Używaj względnych ścieżek zasobów i dołącz każdy wymagany zasób do działania offline.

Nie udostępniaj nieograniczonych natywnych mostów JavaScript niezaufanym zdalnym stronom. Weryfikuj adresy URL i ogranicz nawigację, gdy aplikacja łączy spakowaną zawartość z zewnętrznymi witrynami. Wydania APK i AAB muszą być podpisane; utrata klucza podpisywania może uniemożliwić aktualizowanie istniejącej aplikacji. Google Play ocenia również opakowane witryny pod kątem przydatnych funkcji, uprawnień i sposobu przetwarzania danych użytkowników.