Darmowy konwerter online GLTF do 3DM

Użytkownicy Rhino mogą otrzymać model GLTF z przepływu pracy obejmującego internet, gry, AR lub wizualizację, ale potrzebować natywnego pliku .3dm do edycji, dodawania adnotacji lub przechowywania projektu. Konwersja zwykle przenosi model jako polygon mesh; nie przekształca automatycznie mesha w edytowalną geometrię NURBS.

Czym jest format GLTF

GLTF (GL Transmission Format) to format firmy Khronos Group służący do wydajnego dostarczania scen 3D, szczególnie w przeglądarkach internetowych, viewerach czasu rzeczywistego, aplikacjach AR i silnikach gier. Plik .gltf zwykle odwołuje się do binarnego pliku .bin oraz tekstur obrazów, natomiast .glb pakuje scenę, geometrię i tekstury w jednym pliku binarnym.

Blender, Autodesk 3ds Max, Unity, Unreal Engine, narzędzia do wizualizacji CAD oraz aplikacje 3D działające w internecie mogą tworzyć lub eksportować pliki GLTF. Z formatem GLTF można się spotkać podczas pobierania modeli produktów, otrzymywania zasobów od zespołu wizualizacji lub przenoszenia sceny między oprogramowaniem czasu rzeczywistego a oprogramowaniem do modelowania.

Czym jest format 3DM

3DM to natywny format plików programu McNeel Rhinoceros. Przechowuje modele Rhino zawierające krzywe NURBS, powierzchnie, bryły, polygon meshes, adnotacje, warstwy, materiały i dane sceny.

3DM nadaje się do edycji w Rhino, projektowania architektonicznego i przemysłowego, przygotowywania do produkcji oraz wymiany z aplikacjami obsługującymi geometrię Rhino. Jego główną przewagą nad formatem dostarczania takim jak GLTF jest możliwość zachowania precyzyjnej geometrii NURBS; przewaga ta ma jednak zastosowanie tylko wtedy, gdy źródło zawiera dane NURBS. Model GLTF zwykle zawiera polygon meshes, dlatego wynikowy plik 3DM będzie na ogół zawierać obiekty mesh.

Jak faktycznie przekonwertować GLTF do 3DM

Używanie Rhino 8

1. Zachowaj plik .gltf, powiązany z nim plik .bin oraz obrazy tekstur w ich oryginalnych folderach względnych. Nie zmieniaj nazw tych plików ani nie rozdzielaj ich przed importem.
2. Otwórz Rhino 8 i wybierz File → Open lub File → Import.
3. Wybierz plik .gltf lub .glb. Jeśli Rhino wyświetli pytanie dotyczące ustawień importu, zachowaj jednostki modelu, gdy są znane, i włącz import materiałów lub tekstur, jeśli wygląd ma znaczenie.
4. Sprawdź zaimportowane obiekty w widoku cieniowanym lub renderowanym. Skontroluj skalę, orientację, brakujące tekstury, przypisania do warstw i gęstość mesha.
5. Zapisz wynik za pomocą polecenia File → Save As, wybierz Rhinoceros 3D Model (*.3dm) i wybierz wymaganą wersję Rhino, jeśli potrzebna jest zgodność ze starszą instalacją.

Aby przeprowadzić konwersję bez instalowania oprogramowania, prześlij plik do 101convert.com i wybierz 3DM jako format wyjściowy. Samowystarczalny plik .glb jest zwykle łatwiejszy do przetworzenia niż pakiet .gltf z brakującymi zasobami zewnętrznymi.

Używanie aplikacji pośredniej

Jeśli import bezpośredni jest niedostępny lub daje niezdatny do użycia wynik, zaimportuj GLTF do Blendera, napraw orientację lub materiały, wyeksportuj obsługiwany interchange mesh format, taki jak OBJ, a następnie zaimportuj ten mesh do Rhino przed zapisaniem jako 3DM. Blender nie zapisuje natywnie plików Rhino 3DM, dlatego ten przepływ pracy wymaga Rhino lub zgodnego eksportera 3DM na końcowym etapie.

Ograniczenia jakości i zgodności

• Mesh pozostaje meshem: wielokąty GLTF nie stają się czystymi powierzchniami NURBS Rhino w wyniku zwykłej konwersji plików. Odtworzenie modelu przypominającego CAD wymaga retopologii, rekonstrukcji powierzchni lub ręcznego wymodelowania.
• Jednostki mogą być niejednoznaczne: GLTF zwykle używa metrów, podczas gdy dokumenty Rhino mogą używać milimetrów, centymetrów lub cali. Potwierdź jednostkę źródłową i użyj narzędzi jednostek lub skalowania Rhino, jeśli zaimportowany rozmiar jest nieprawidłowy.
• Materiały nie są identyczne: GLTF zwykle używa materiałów PBR, natomiast Rhino korzysta z własnego systemu materiałów i renderowania. Kolor bazowy, metaliczność, chropowatość, przezroczystość, mapy normalnych i zaawansowane zachowanie shaderów mogą ulec zmianie.
• Animacje i interaktywność są zwykle tracone: 3DM to przede wszystkim statyczny format modelowania, dlatego animacje GLTF, kamery, światła, skiny, morph targets i zachowania czasu rzeczywistego mogą nie przetrwać importu.
• Tekstury wymagają odpowiednich plików: Brakujące obrazy powodują, że obiekty są pozbawione tekstur. Zachowaj nienaruszone ścieżki tekstur lub osadź/spakuj zasoby, jeśli narzędzie importu to obsługuje.
• Duże meshe mogą spowalniać działanie: Zasoby GLTF o dużej liczbie polygonów mogą tworzyć duże pliki 3DM i obniżać wydajność viewportu Rhino. Zmniejsz gęstość mesha przed importem tylko wtedy, gdy niższy poziom szczegółowości wizualnej jest akceptowalny.