Konwertuj DXF na TAP

Kontroler CNC może wymagać programu .tap na podstawie dostarczonego rysunku CAD, podczas gdy hafciarka Happy może wymagać własnego formatu ściegów .tap. Są to różne procesy: konwersja CNC tworzy ruchy maszyny, natomiast konwersja hafciarska tworzy dane ściegów.

Czym jest format DXF

DXF, czyli Drawing Exchange Format, to opracowany przez Autodesk format służący do wymiany geometrii CAD. Może zawierać linie, łuki, okręgi, polilinie, splajny, warstwy, bloki, wymiary oraz, zależnie od wersji DXF, elementy trójwymiarowe.

AutoCAD, DraftSight, BricsCAD, QCAD, LibreCAD, Fusion, SolidWorks i inne systemy CAD tworzą lub importują pliki DXF. Operatorzy CNC często otrzymują profile DXF przeznaczone do routerów, frezarek, przecinarek plazmowych, wycinarek laserowych i waterjetów.

Plik DXF zwykle opisuje wyłącznie geometrię. Nie definiuje narzędzia tnącego ani igły, kolejności cięcia, średnicy narzędzia, szerokości rzazu, posuwów, prędkości wrzeciona, typu ściegu, grubości materiału, początku układu maszyny ani współrzędnych roboczych.

Czym jest format TAP

.tap to rozszerzenie o wielu znaczeniach. W zastosowaniach CNC zwykle oznacza tekstowy program G-code zawierający uporządkowane polecenia szybkiego przejazdu, cięcia, wiercenia, sterowania wrzecionem i sterowania programem. Dokładna składnia zależy od kontrolera i postprocesora; jednostki, nagłówki, zmiany narzędzi, polecenia wrzeciona, zakończenia wierszy i terminatory programu mogą się różnić.

Plik CNC TAP jest użyteczny, ponieważ zawiera wykonywalny ruch maszyny, a nie nieprzetworzoną geometrię rysunku. Zwykle jest niewielki i łatwy do sprawdzenia w edytorze tekstu, ale samo rozszerzenie nie gwarantuje zgodności. Niektóre maszyny używają rozszerzeń .nc, .gcode lub innych dla tego samego typu programu.

Systemy hafciarskie Happy również używają .tap jako rozszerzenia właściwego dla maszynowego formatu wzorów hafciarskich. Taki plik zawiera ściegi, przeskoki, obcinanie nici, zmiany kolorów i inne instrukcje hafciarskie; nie jest to G-code CNC. Przed wyborem oprogramowania należy potwierdzić docelową maszynę, kontroler i specyfikację pliku.

Konwertowanie DXF dla maszyny CNC

Korzystanie z SheetCam

1. Otwórz rysunek za pomocą File → Import Drawing. Wybierz jednostki DXF i porównaj zaimportowane wymiary z docelowym rozmiarem części.
2. Przypisz warstwy lub kontury do operacji takich jak profilowanie, kieszeniowanie, wiercenie, grawerowanie lub cięcie. Określ kompensację wewnętrzną, zewnętrzną albo na linii.
3. Wprowadź grubość materiału, narzędzie lub palnik, średnicę narzędzia albo szerokość rzazu, głębokość cięcia, bezpieczną wysokość, najazdy, odjazdy, mostki, posuwy, prędkość zagłębiania oraz ustawienia wrzeciona lub palnika.
4. Wybierz postprocesor odpowiadający kontrolerowi. Ogólny postprocesor może wygenerować nieużywalny kod, nawet gdy sama ścieżka narzędzia jest poprawna.
5. Wygeneruj ścieżkę narzędzia i uruchom symulację. Sprawdź kierunek konturu, wyspy, mostki, szybkie przejazdy, odstępy i końcową głębokość.
6. Użyj polecenia postprocessingu, zwykle File → Run post processor, i zapisz dane wyjściowe z rozszerzeniem oczekiwanym przez kontroler, na przykład part.tap.

SheetCam dobrze nadaje się do pracy 2D z routerami, przecinarkami plazmowymi, palnikami tlenowo-paliwowymi i waterjetami. Zmiana nazwy drawing.dxf na drawing.tap nie wykonuje tej konwersji.

Inne desktopowe i przeglądarkowe opcje CAM

Estlcam importuje geometrię 2D DXF, tworzy operacje profilowania, kieszeniowania, wiercenia i grawerowania, symuluje wynik oraz eksportuje kod CNC właściwy dla kontrolera. FreeCAD może oczyszczać zaimportowaną geometrię w Draft i tworzyć ścieżki narzędzia w Path przed użyciem polecenia Path → Post Process. FreeCAD jest przydatny, gdy rysunek wymaga znacznego przygotowania CAD lub 3D.

Kiri:Moto to przeglądarkowa opcja CAM, która może importować obsługiwaną geometrię 2D i generować G-code dla obsługiwanych maszyn. Przed poleganiem na niej sprawdź aktualną obsługę DXF i dostępny postprocesor. Internetowe konwertery plików, takie jak CloudConvert lub Convertio, mogą konwertować DXF do innego formatu CAD, ale nie potrafią określić oprzyrządowania, kompensacji cięcia, posuwów, głębokości ani składni kontrolera; witryna, która jedynie zmienia rozszerzenie lub generuje ogólny G-code, nie nadaje się do produkcji.

Konwertowanie DXF dla hafciarki Happy

Geometrię DXF należy najpierw zdigitalizować do postaci ściegów; nie można jej bezpiecznie przetłumaczyć do pliku hafciarskiego TAP poprzez bezpośrednią zmianę formatu. Użyj oprogramowania do digitalizacji haftu, które wyraźnie obsługuje docelową maszynę Happy lub eksportuje pliki Happy .tap, na przykład zgodnej wersji Wilcom EmbroideryStudio albo Hatch Embroidery. Potwierdź obsługę dokładnego modelu maszyny, ponieważ opcje eksportu różnią się w zależności od produktu i wersji.

1. Zaimportuj plik DXF i sprawdź jego jednostki, skalę, rozmiar grafiki oraz początek układu projektu.
2. Przekształć zamknięte kształty i linie w obiekty hafciarskie, a następnie przypisz ściegi wypełniające, kolumny satynowe, ściegi biegane, podkład, gęstość ściegów, kompensację naprężenia, kierunek ściegów, obcinanie nici i kolejność kolorów.
3. Ustaw tamborek, maksymalny obszar projektu, tablicę nici, kolejność igieł oraz ustawienia właściwe dla maszyny.
4. Przeprowadź symulację haftowania i sprawdź nadmiarowe ściegi przeskokowe, krótkie ściegi, gęste obszary, wąskie kolumny, nakładanie się elementów oraz możliwe odkształcenie tkaniny.
5. Eksportuj plik za pomocą opcji formatu Happy w oprogramowaniu, zwykle otrzymując plik .tap, a następnie wczytaj go za pomocą zatwierdzonej przez producenta metody transferu i przetestuj na porównywalnym materiale.

Nie należy zakładać, że QuiltCAD jest uniwersalnym programem do digitalizacji haftu lub programem CAM dla CNC. Używaj go tylko wtedy, gdy dokumentacja potwierdza import DXF i eksport w wymaganym formacie maszyny Happy.

Kontrola jakości i zgodności

Oczyść geometrię DXF przed użyciem CAM lub digitalizacją: usuń zduplikowane i zerowej długości elementy, wymiary, linie konstrukcyjne, ukryte warstwy, otwarte kontury oraz nieobsługiwane splajny. Konwertuj splajny na polilinie, jeśli oprogramowanie docelowe obsługuje je nieprawidłowo, i potwierdź, że zamierzone zamknięte kształty są rzeczywiście zamknięte.

Jednoznacznie sprawdź jednostki. Zinterpretowanie rysunku w milimetrach jako rysunku w calach lub odwrotnie zmienia skalę 25,4 raza. Sprawdź również początek układu, kierunki osi, przesunięcie układu roboczego, konwencję punktu Z-zero, położenie tamborka lub środek projektu hafciarskiego.

W przypadku CNC sprawdź kompensację średnicy narzędzia lub szerokości rzazu plazmowego, maksymalne współrzędne, prędkości posuwu, polecenia wrzeciona lub palnika, zmiany narzędzi, ruchy bezpiecznego Z, polecenia chłodziwa oraz końcowe zatrzymanie. Otwórz wygenerowany plik w symulatorze kontrolera lub edytorze tekstu, a następnie wykonaj przejazd próbny nad materiałem.

W przypadku haftu sprawdź maksymalną długość ściegu, polecenia zmiany kolorów i obcinania nici, obsługę przeskoków, liczbę ściegów, gęstość, kolejność nici oraz ograniczenia tamborka. Plik zgodny formatowo może nadal dawać słabe rezultaty, jeśli ustawienia digitalizacji są nieodpowiednie dla tkaniny, igły, nici lub maszyny.