Konwertuj ZIP na AAR

Biblioteka Android może być dystrybuowana jako ZIP, mimo że Android Studio lub Gradle wymaga zależności AAR. Wymagane działanie polega albo na ponownym zbudowaniu projektu biblioteki, albo na potwierdzeniu, że ZIP ma już strukturę AAR; zmiana rozszerzenia .zip na .aar zwykle nie jest konwersją.

Czym jest format ZIP

ZIP to uniwersalny format archiwum służący do łączenia i kompresowania plików. Deweloperzy używają go do projektów źródłowych Android, pakietów SDK, przykładowego kodu, skompilowanych plików i dystrybucji wydań; systemy Windows, macOS, Linux, 7-Zip oraz systemy kompilacji mogą go tworzyć i rozpakowywać.

ZIP nie narzuca żadnej struktury katalogów właściwej dla Android. Przed wybraniem metody konwersji sprawdź zawartość archiwum: może ono zawierać kompletny projekt Gradle, już spakowaną bibliotekę, pliki źródłowe lub niepowiązane pliki.

Czym jest format AAR

AAR, czyli Android Archive, to format pakietu tworzony dla modułu biblioteki Android. Android Gradle Plugin i Android Studio mogą używać go jako zależności lokalnej, a repozytorium Maven może dystrybuować go wraz z towarzyszącymi metadanymi.

AAR jest technicznie plikiem ZIP ze strukturą biblioteki Android. Zwykły AAR zawiera AndroidManifest.xml, classes.jar, res/ i R.txt; może również zawierać assets/, jni/, libs/, prefab/, public.txt, proguard.txt, lint.jar oraz inne obsługiwane elementy. Może pakować skompilowany kod bajtowy Java lub Kotlin, zasoby Android, deklaracje manifestu, biblioteki natywne oraz reguły R8 lub ProGuard dla odbiorcy. W przeciwieństwie do zwykłego JAR może zawierać zasoby Android i komponenty natywne.

Jak przekonwertować ZIP zawierający projekt biblioteki

1. Rozpakuj ZIP za pomocą 7-Zip, systemowego narzędzia do archiwizacji lub Android Studio. Znajdź settings.gradle albo settings.gradle.kts oraz moduł zawierający build.gradle lub build.gradle.kts.
2. Potwierdź, że docelowy moduł używa wtyczki biblioteki Android, takiej jak com.android.library, a nie com.android.application. Nie zmieniaj modułu aplikacji na bibliotekę bez sprawdzenia jego manifestu, zależności i konfiguracji kompilacji.
3. Otwórz rozpakowany projekt w Android Studio, zainstaluj wersje SDK i build-tools wymagane przez projekt oraz zaczekaj na zakończenie synchronizacji Gradle. Przed kompilacją rozwiąż problemy z brakującymi repozytoriami, wtyczkami i zależnościami.
4. Zbuduj wariant release w Android Studio za pomocą Build → Make Project albo uruchom zadanie modułu z katalogu projektu:

./gradlew :library:assembleRelease

W systemie Windows uruchom gradlew.bat :library:assembleRelease. Zastąp library rzeczywistą nazwą modułu. Dane wyjściowe znajdują się zwykle w katalogu library/build/outputs/aar/, na przykład w pliku library-release.aar. Użyj zadania debug tylko wtedy, gdy wymagany jest konkretnie debug AAR.

Jak postępować z ZIP-em, który jest już AAR

Otwórz archiwum za pomocą 7-Zip lub innego narzędzia do archiwizacji i sprawdź jego najwyższy poziom. Jeśli ma strukturę AAR, w tym AndroidManifest.xml, classes.jar, res/ i R.txt, mogło zostać nadane mu niewłaściwe rozszerzenie. Utwórz kopię i zmień jej nazwę:

mv library.zip library.aar

W systemie Windows:

ren library.zip library.aar

Jeśli pliki są zagnieżdżone w dodatkowym katalogu, spakuj ponownie zawartość tak, aby te elementy znajdowały się w głównym katalogu archiwum. Zmiana nazwy lub ponowne spakowanie nie kompiluje kodu źródłowego, nie przetwarza zasobów, nie generuje R.txt ani nie dodaje manifestu. Przetestuj wynikowy AAR w małej aplikacji Android.

Jak postępować z plikami źródłowymi lub dowolnymi plikami

ZIP zawierający wyłącznie pliki .java, .kt, .class, dokumenty lub dowolne katalogi nie może zostać niezawodnie przekonwertowany za pomocą konwertera archiwów. Utwórz lub otwórz moduł biblioteki Android, umieść kod źródłowy w src/main/java/ lub src/main/kotlin/, zasoby w src/main/res/, zasoby dodatkowe w src/main/assets/, skonfiguruj manifest i zależności, a następnie uruchom assembleRelease.

Pliki natywne muszą używać oczekiwanych katalogów ABI, takich jak src/main/jniLibs/arm64-v8a/. Android Gradle Plugin musi skompilować kod i zasoby; ogólne narzędzie ZIP nie może wykonać tych czynności.

Narzędzia desktopowe i online

Android Studio z Gradle to odpowiednia opcja desktopowa, gdy ZIP zawiera kod źródłowy lub projekt Gradle. 7-Zip, Finder, File Explorer oraz narzędzia wiersza poleceń unzip lub zip nadają się do inspekcji i prostego ponownego pakowania.

Usługi archiwizacji online, takie jak CloudConvert lub Zamzar, mogą obsługiwać ogólne ponowne pakowanie ZIP lub konwersję rozszerzenia, ale nie mogą rozwiązywać zależności Android ani budować AAR. Korzystaj z usługi online wyłącznie w przypadku niepoufnego archiwum, które już zawiera poprawną zawartość AAR; nie przesyłaj własnego kodu źródłowego, SDK, materiałów do podpisywania ani prywatnych bibliotek.

Kontrole zgodności

Przed dystrybucją wyniku otwórz AAR jako ZIP i sprawdź jego manifest, classes.jar, zasoby, biblioteki natywne, zasoby dodatkowe oraz reguły dla odbiorcy. Przetestuj go z używanymi przez projekt Android Gradle Plugin, compile SDK, wersją Kotlin i obsługiwanymi ABI urządzeń.

AAR nie dołącza automatycznie każdej zewnętrznej zależności Maven. Odbiorcy mogą musieć zadeklarować te zależności oddzielnie, a zależność do lokalnego pliku nie udostępnia metadanych zależności dostarczanych przez publikację Maven. Dodaj lokalny AAR za pomocą zależności Gradle, takiej jak implementation files('libs/library-release.aar'), albo opublikuj AAR w repozytorium Maven wraz z jego POM i metadanymi modułu.