Konwertuj VHD na OVF

Plik VHD zwykle wymaga konwersji, gdy maszynę Hyper-V lub Virtual PC trzeba zaimportować do oprogramowania albo procesu obsługi urządzenia, który akceptuje format OVF. Proces ten tworzy deskryptor maszyny wirtualnej i zwykle konwertuje dysk do formatu VMDK; zmiana rozszerzenia nazwy pliku nie wykonuje konwersji.

Czym jest format VHD

VHD, czyli Virtual Hard Disk, to sektorowy format dysku wirtualnego używany przez Microsoft Hyper-V, starsze instalacje Virtual PC, narzędzia dyskowe systemu Windows oraz niektóre produkty do tworzenia kopii zapasowych lub migracji. Plik może zawierać partycje i system plików systemu gościa, ale nie zawiera ustawień procesora, pamięci, firmware, sieci ani innych ustawień wirtualnego sprzętu maszyny wirtualnej.

Pliki VHD mogą mieć stały rozmiar, dynamicznie się powiększać albo być dyskami różnicowymi. Dysk różnicowy zależy od dysku nadrzędnego, dlatego przed konwersją należy scalić łańcuch w samodzielny dysk albo udostępnić każdy wymagany dysk nadrzędny. Dyski punktów kontrolnych Hyper-V mają często rozszerzenie .avhdx, a nie VHD, i wymagają innego procesu.

Czym jest format OVF

OVF, czyli Open Virtualization Format, opisuje urządzenie wirtualne w deskryptorze XML .ovf. Eksport zwykle obejmuje ten deskryptor, jeden lub więcej dysków wirtualnych, takich jak .vmdk, oraz opcjonalny manifest, taki jak .mf, zawierający skróty plików. Deskryptor zapisuje informacje o wirtualnym sprzęcie, kontrolerach dysków, podłączonych dyskach, firmware, kartach sieciowych i ustawieniach wdrażania.

Format OVF może być importowany przez zgodne wersje produktów VMware, VirtualBox oraz niektóre platformy obsługujące urządzenia lub chmurę, ale zgodność nie jest uniwersalna: dostawcy mogą obsługiwać różne wersje OVF, wirtualny sprzęt, kontrolery dysków i systemy operacyjne gościa. OVA to pojedyncze archiwum TAR zawierające deskryptor OVF, dyski i opcjonalny manifest; należy wybrać ten format, gdy odbiorca wymaga jednego pliku.

Konwersja za pomocą VirtualBox

VirtualBox to najprostsza uniwersalna metoda dla komputerów stacjonarnych, ponieważ umożliwia podłączenie VHD do nowej maszyny wirtualnej i wyeksportowanie tej maszyny jako OVF. Zainstaluj aktualną wersję z witryny Oracle i pracuj na kopii dysku źródłowego.

1. Całkowicie wyłącz źródłową maszynę wirtualną. Nie konwertuj dysku należącego do uruchomionej maszyny wirtualnej ani maszyny zapisanej w stanie zapisanym. Najpierw scal wszystkie dyski różnicowe.
2. W VirtualBox wybierz New, wybierz typ i wersję systemu operacyjnego gościa oraz przydziel pamięć i procesory odpowiednie dla źródłowej maszyny wirtualnej.
3. Na etapie wyboru dysku twardego wybierz Use an existing virtual hard disk file i wskaż plik .vhd. Jeśli kreator nie oferuje tej opcji, utwórz maszynę wirtualną bez dysku i podłącz go w sekcji Settings → Storage.
4. W sekcjach Settings → System i Settings → Storage dopasuj tryb BIOS lub UEFI źródła, kolejność dysków rozruchowych, typ kontrolera oraz przybliżoną konfigurację chipsetu. Włącz EFI tylko wtedy, gdy oryginalny system gościa używał UEFI.
5. Uruchom maszynę wirtualną i sprawdź, czy system gościa się uruchamia oraz czy aplikacje działają. Przed eksportem ponownie ją wyłącz; nie uznawaj nieudanego pierwszego uruchomienia za dowodu, że pomoże zmiana rozszerzenia pliku.
6. Wybierz File → Export Appliance, wybierz maszynę wirtualną, wybierz dostępny format OVF, ustaw ścieżkę wyjściową kończącą się rozszerzeniem .ovf i rozpocznij eksport. VirtualBox zwykle zapisuje deskryptor OVF oraz przekonwertowany plik .vmdk, a w niektórych konfiguracjach także manifest.

Równoważna sekwencja wiersza poleceń wygląda następująco:

VBoxManage createvm --name "Converted VM" --register
VBoxManage modifyvm "Converted VM" --memory 4096 --cpus 2 --firmware bios
VBoxManage storagectl "Converted VM" --name SATA --add sata --controller IntelAhci
VBoxManage storageattach "Converted VM" --storagectl SATA --port 0 --device 0 --type hdd --medium "/path/source.vhd"
VBoxManage export "Converted VM" --output "/path/converted.ovf"

Użyj opcji --firmware efi, gdy system gościa źródłowej maszyny wymaga UEFI, i dostosuj kontroler, pamięć, liczbę procesorów oraz ścieżkę dysku do źródłowej maszyny wirtualnej. Polecenie eksportuje definicję maszyny wirtualnej wraz z podłączonym dyskiem; nie zachowuje wszystkich ustawień specyficznych dla dostawcy Hyper-V.

Inne procesy dla komputerów stacjonarnych

W przypadku konwersji samego dysku narzędzie qemu-img z pakietu QEMU może przekonwertować VHD do VMDK:

qemu-img convert -f vpc -O vmdk source.vhd converted.vmdk

Następnie utwórz maszynę wirtualną w docelowym hypervisorze, podłącz VMDK, skonfiguruj jej firmware i sprzęt, a potem wyeksportuj tę maszynę jako OVF. Samo narzędzie qemu-img nie tworzy deskryptora OVF i nie może zachować oryginalnej konfiguracji maszyny wirtualnej.

VMware OVF Tool eksportuje istniejącą maszynę wirtualną VMware, na przykład z pliku .vmx, ale nie jest konwerterem VHD do OVF. Proces oparty na rozwiązaniach VMware wymaga zatem najpierw obsługiwanego importu VHD lub konwersji dysku, a następnie eksportu za pomocą OVF Tool albo polecenia eksportu urządzenia dostępnego w produkcie VMware.

Usługi internetowe nie nadają się do pełnej konwersji, ponieważ zazwyczaj konwertują tylko dysk i nie mogą niezawodnie odtworzyć firmware, kontrolerów, kolejności rozruchu ani konfiguracji sieci. Niektóre usługi oferują konwersję VHD do VMDK, ale przesłanie dysku może ujawnić dane uwierzytelniające i dane osobowe; korzystaj z takiej usługi wyłącznie w przypadku dysku niezawierającego poufnych danych, gdy miejsce docelowe potrzebuje obrazu dysku, a nie kompletnego urządzenia OVF.

Kontrola zgodności

Konwersja nie gwarantuje pomyślnego uruchomienia. System Windows lub Linux może wykryć inny kontroler pamięci masowej, wirtualną kartę sieciową, implementację BIOS lub UEFI, identyfikator dysku albo tożsamość maszyny. System Windows może również wymagać ponownej aktywacji. Przed eksportem dopasuj BIOS i UEFI, GPT i MBR, typ kontrolera, kolejność rozruchu oraz pojemność dysku; narzędzia gościa przeznaczone dla miejsca docelowego instaluj dopiero po uruchomieniu systemu gościa.

Sprawdź wyeksportowane urządzenie, importując je do docelowego hypervisora i testując uruchamianie, sieć, pamięć masową, synchronizację czasu, aplikacje oraz licencjonowanie. Zachowaj oryginalny plik VHD do czasu pomyślnego zakończenia tych testów.

Dynamicznie rozszerzany VHD może zostać zapisany jako inaczej przydzielony VMDK, dlatego wyeksportowane pliki mogą zajmować więcej miejsca. OVF nie kompresuje swoich dysków. Komplet plików OVF kompresuj dopiero po potwierdzeniu, że odbiorca obsługuje wybrane archiwum, albo eksportuj jako OVA, gdy wymagany jest jeden plik. Zachowaj manifest, jeśli jest obecny; późniejsza modyfikacja pliku OVF lub dysku może unieważnić jego skróty.