Konwertuj TAR.GZ na IMG

Urządzenie lub narzędzie do tworzenia obrazów może wymagać obrazu dysku .img, podczas gdy dostępny plik do pobrania jest skompresowanym archiwum .tar.gz. Prawidłową operacją jest albo wyodrębnienie pliku IMG już przechowywanego w archiwum, albo utworzenie nowego obrazu filesystemu z wyodrębnionych plików.

Czym jest format TAR.GZ

.tar.gz łączy archiwum TAR z kompresją Gzip. TAR przechowuje wiele plików, katalogi, uprawnienia i znaczniki czasu; Gzip kompresuje strumień TAR, ale nie zapewnia filesystemu, tablicy partycji, sektora rozruchowego ani układu dysku.

Systemy Linux i Unix często używają TAR.GZ do dystrybucji kodu źródłowego, pakietów oprogramowania, kopii zapasowych i zbiorów plików. Plik TAR.GZ nie jest automatycznie bootowalnym obrazem dysku.

Czym jest format IMG

W kategorii Archives rozszerzenie .img zazwyczaj oznacza obraz dysku lub filesystemu. Może przedstawiać dyskietkę, partycję, dysk wymienny lub kompletne urządzenie pamięci masowej, w tym metadane filesystemu oraz, w niektórych przypadkach, tablicę partycji i kod rozruchowy.

Oprogramowanie do tworzenia obrazów może zapisać IMG sektor po sektorze na karcie pamięci lub dysku, zamontować go jako filesystem albo przywrócić jako kopię zapasową. IMG nie ma jednej uniwersalnej wewnętrznej specyfikacji: zgodność zależy od filesystemu, rozmiaru obrazu, schematu partycji, wymagań dotyczących rozruchu oraz od tego, czy program oczekuje obrazu raw, czy kontenera właściwego dla danego producenta.

Sprawdź, czy archiwum zawiera już plik IMG

Przed rozpoczęciem odbudowy sprawdź zawartość archiwum. W systemie Linux lub macOS wyświetl jej listę za pomocą:

tar -tzf package.tar.gz

W systemie Windows otwórz plik za pomocą 7-Zip lub PeaZip. Jeśli zawiera plik .img, wyodrębnij go; jest to wyodrębnianie, a nie konwersja:

tar -xzf package.tar.gz

Nie zmieniaj nazwy package.tar.gz na package.img. Zmiana rozszerzenia nie zmienia struktury pliku. Zapisz wyodrębniony obraz za pomocą narzędzia, które jawnie obsługuje raw obrazy dysków, takiego jak Raspberry Pi Imager, Fedora Media Writer lub balenaEtcher, dopiero po potwierdzeniu, że obraz pasuje do urządzenia docelowego.

Utwórz IMG ze zwykłych plików

Jeśli archiwum zawiera katalogi i pliki zamiast kompletnego obrazu, najpierw wybierz wymagany filesystem i rozmiar obrazu. Poniższy przykład dla systemu Linux tworzy raw obraz filesystemu ext4 o rozmiarze 1 GiB:

mkdir extracted
 tar -xzf package.tar.gz -C extracted
truncate -s 1G disk.img
mkfs.ext4 -F disk.img
mkdir image-mount
sudo mount -o loop disk.img image-mount
sudo cp -a extracted/. image-mount/
sync
sudo umount image-mount

Zastąp 1G wartością zapewniającą wystarczającą ilość miejsca na wyodrębnione dane, metadane filesystemu i przyszłe pliki. Spowoduje to utworzenie obrazu filesystemu, a nie obrazu urządzenia z partycjami lub możliwością rozruchu. Sprawdź go za pomocą file disk.img i zamontuj w trybie tylko do odczytu w celu inspekcji przed jego rozpowszechnieniem.

W systemie macOS wyodrębnij archiwum za pomocą tar -xzf package.tar.gz, a następnie utwórz z katalogu obraz z możliwością montowania i zapisu:

hdiutil create -srcfolder extracted -fs HFS+ -format UDRW -o disk

Zwykle spowoduje to utworzenie pliku disk.dmg, czyli kontenera obrazu dysku macOS. Zmień jego rozszerzenie na .img tylko wtedy, gdy program odbierający akceptuje ten kontener; zmiana rozszerzenia nie przekształca go w obraz raw. W przypadku raw obrazu filesystemu wymaganego przez określone urządzenie utwórz go za pomocą udokumentowanych narzędzi producenta urządzenia albo użyj środowiska Linux, takiego jak maszyna wirtualna lub WSL.

W systemie Windows użyj 7-Zip lub PeaZip do wyodrębnienia archiwum, a następnie użyj WSL lub narzędzia do tworzenia obrazów dysków, które jawnie obsługuje tworzenie wymaganego obrazu filesystemu. ImDisk może montować lub tworzyć dyski wirtualne w niektórych scenariuszach, ale nie określa automatycznie właściwego filesystemu, tablicy partycji ani bootloadera.

Konwertery online i narzędzia desktopowe

W przypadku archiwum niezawierającego poufnych danych można użyć usług takich jak CloudConvert lub Convertio do wyodrębnienia zawartości archiwum, jeśli ich aktualna strona usługi wyraźnie wymienia obsługę TAR.GZ. Pobierz wyodrębnione pliki i utwórz IMG lokalnie; usługi online zazwyczaj nie potrafią określić docelowego filesystemu ani układu rozruchowego i nie należy ufać im w zakresie tworzenia obrazu gotowego do użycia w urządzeniu. Unikaj przesyłania zastrzeżonych kopii zapasowych, danych uwierzytelniających lub danych osobowych.

7-Zip i PeaZip to odpowiednie narzędzia desktopowe do wyodrębniania plików. Narzędzia Linux tar, mkfs, montowanie loop oraz narzędzia do kopiowania plików zapewniają bezpośrednią kontrolę nad nowo utworzonym obrazem filesystemu; macOS hdiutil tworzy kontenery obrazów dysków macOS z możliwością montowania.

Ograniczenia zgodności i jakości

Archiwum TAR.GZ nie określa pojemności docelowego IMG, filesystemu, tablicy partycji, bootloadera, geometrii urządzenia ani konfiguracji rozruchu. Skopiowanie jego plików do obrazu ext4 nie utworzy bootowalnego dysku USB, karty Raspberry Pi ani instalatora systemu operacyjnego, chyba że zostaną również utworzone wymagane struktury partycji i rozruchu.

W przypadku nośników bootowalnych, o ile to możliwe, uzyskaj IMG od producenta. Jeśli plik TAR.GZ zawiera kompletny obraz, wyodrębnij go zamiast tworzyć ponownie; odbudowa może spowodować utratę sektorów rozruchowych, identyfikatorów partycji, obszarów sparse, metadanych filesystemu, informacji o właścicielach i atrybutów rozszerzonych. Zweryfikuj wynik za pomocą sumy kontrolnej wydawcy albo wygeneruj ją lokalnie, używając sha256sum disk.img w systemie Linux lub shasum -a 256 disk.img w systemie macOS.