Konwertuj OVA na VHD

Hyper-V używa formatów VHD lub VHDX, podczas gdy VirtualBox i VMware zazwyczaj eksportują appliance jako pliki OVA. Konwersja dysku wirtualnego znajdującego się w pliku OVA pozwala podłączyć istniejący system gościa do maszyny wirtualnej Hyper-V bez jego ponownej instalacji.

Czym jest format OVA

OVA to archiwum TAR zawierające opis maszyny wirtualnej OVF, jeden lub więcej dysków wirtualnych, a czasami także pliki manifestu lub certyfikatów. VirtualBox, VMware i inne platformy wirtualizacyjne używają go do pakowania appliance na potrzeby transportu, tworzenia kopii zapasowych i wdrażania.

Dysk znajdujący się w pliku OVA jest zazwyczaj w formacie VMDK, ale appliance może zawierać format VHD, VDI lub wiele dysków. Plik VMDK może składać się z małego pliku deskryptora oraz jednego lub większej liczby plików extent. Samo archiwum OVA nie jest wirtualnym dyskiem twardym, dlatego zmiana jego nazwy na .vhd nie powoduje konwersji.

Czym jest format VHD

VHD to format wirtualnego dysku twardego firmy Microsoft. Hyper-V, VirtualBox, Virtual PC oraz kilka narzędzi do zarządzania dyskami może podłączać go jako dysk gościa zawierający partycje i systemy plików.

VHD obsługuje dyski dynamicznie rozszerzane i stałe oraz nadal jest przydatny ze względu na zgodność ze starszymi wersjami Hyper-V i VirtualBox. Jego praktyczny limit pojemności wirtualnej wynosi około 2040 GB. Użyj VHDX w przypadku nowoczesnych wdrożeń Hyper-V, dysków większych niż 2 TB, lepszej ochrony metadanych i większej odporności na utratę zasilania; starsze oprogramowanie może nie obsługiwać VHDX.

Konwertowanie pliku OVA za pomocą VirtualBox

VirtualBox jest najprostszą opcją desktopową, gdy plik OVA zawiera dysk VMDK. Konwersja zmienia kontener dysku; nie odtwarza ustawień maszyny wirtualnej appliance.

1. Zainstaluj Oracle VirtualBox, który zawiera VBoxManage, w systemie Windows, Linux lub macOS.
2. Wypakuj plik OVA do katalogu roboczego bez zmieniania jego plików. Użyj polecenia tar -xf appliance.ova -C extracted w systemach obsługujących TAR albo otwórz archiwum za pomocą 7-Zip w systemie Windows.
3. Otwórz wypakowany plik OVF w edytorze tekstu i sprawdź jego wpisy ovf:href. Zidentyfikuj każdy odwołujący się dysk. Zachowaj każdy deskryptor VMDK wraz z odwołującymi się do niego plikami extent.
4. Skonwertuj każdy wymagany dysk za pomocą polecenia:

VBoxManage clonemedium disk "extracted/disk.vmdk" "converted/disk.vhd" --format VHD --variant Standard

--variant Standard tworzy dynamicznie rozszerzany dysk VHD. Użyj --variant Fixed dla dysku przydzielonego z góry, pod warunkiem że na hoście jest dostępna ilość wolnego miejsca równa zadeklarowanej pojemności dysku. W systemie Windows użyj ukośników odwrotnych lub ujętych w cudzysłowy pełnych ścieżek, zależnie od potrzeb; jeśli VBoxManage nie znajduje się w zmiennej PATH, uruchom "C:\Program Files\Oracle\VirtualBox\VBoxManage.exe" z tymi samymi argumentami.

5. Powtórz polecenie dla każdego dysku wymienionego w pliku OVF. Zachowaj kolejność dysków z pliku OVF podczas podłączania ich do nowej maszyny wirtualnej.
6. Utwórz nową maszynę wirtualną w Hyper-V Manager i wybierz Generation 1 dla gościa korzystającego ze starszego BIOS-u lub Generation 2 dla gościa korzystającego z UEFI. Użyj ustawienia oprogramowania układowego z pliku OVF, zamiast zgadywać na podstawie formatu dysku.
7. Podłącz skonwertowany dysk. Dysk rozruchowy Generation 1 zwykle należy umieścić na kontrolerze IDE, natomiast dysk rozruchowy Generation 2 należy umieścić na kontrolerze SCSI. W miarę możliwości dodaj dodatkowe dyski zgodnie z pierwotnym układem kontrolerów gościa.
8. W przypadku gościa Windows Generation 2 wybierz odpowiedni szablon Secure Boot albo tymczasowo wyłącz Secure Boot, jeśli moduł rozruchowy gościa nie jest zaufany. Ręcznie odtwórz oryginalne ustawienia procesora, pamięci, sieci, oprogramowania układowego, kontrolerów i kolejności rozruchu.

Konwertowanie dysku za pomocą QEMU

qemu-img należące do QEMU nadaje się do systemów Linux i konwersji wykonywanych za pomocą skryptów. Uruchom je dla deskryptora VMDK, gdy wszystkie odwołujące się do niego pliki extent pozostają dostępne:

qemu-img convert -p -f vmdk -O vpc -o subformat=dynamic extracted/disk.vmdk converted/disk.vhd

Użyj subformat=fixed zamiast subformat=dynamic dla stałego dysku VHD. Sprawdź wynik za pomocą:

qemu-img info converted/disk.vhd

W przypadku pliku OVA zawierającego wiele dysków skonwertuj każdy dysk osobno; qemu-img nie odtwarza definicji appliance OVF.

Konwertery online i praktyczne ograniczenia

Konwertery plików online zasadniczo nie nadają się do pełnej konwersji OVA-to-VHD. Plik OVA może zawierać kilka powiązanych plików, obrazy systemów operacyjnych o rozmiarze wielu gigabajtów, dane uwierzytelniające, licencje i prywatne dane aplikacji; wiele usług internetowych akceptuje wyłącznie pojedyncze formaty dysków i nie zachowuje ustawień OVF ani relacji między wieloma dyskami. Nie przesyłaj poufnego appliance. W przypadku konwersji pojedynczego dysku niezawierającego danych poufnych korzystaj z usługi online tylko wtedy, gdy jej aktualna lista formatów wyraźnie obsługuje wymaganą konwersję VMDK-to-VHD, i sprawdź jej zasady przechowywania oraz usuwania danych.

Konwersja nie zmienia sterowników systemu operacyjnego gościa, trybu rozruchu, stanu aktywacji ani założeń dotyczących sprzętu wirtualnego. Windows może zażądać ponownej aktywacji. Gość może nie uruchomić się, gdy jego tryb oprogramowania układowego, kontroler pamięci masowej, kolejność dysków lub moduł rozruchowy różni się od konfiguracji źródłowej maszyny wirtualnej. Goście Linux zazwyczaj zawierają wymagane sterowniki Hyper-V w aktualnych jądrach, ale starsze instalacje mogą wymagać składników integracyjnych Hyper-V lub ponownego wygenerowania initramfs.

Podłącz dysk VHD do testowej maszyny wirtualnej przed usunięciem pliku OVA. Sprawdź, czy maszyna wirtualna uruchamia się, wszystkie partycje są obecne, urządzenia sieciowe i pamięci masowej działają oraz aplikacje mogą odczytywać swoje dane.