Konwertuj KMZ na DXF

Klient może przekazać lokalizacje, trasy lub granice jako plik Google Earth .kmz, gdy aplikacja odbierająca wymaga edytowalnej geometrii CAD. Konwersja do .dxf udostępnia punkty, linie i granice poligonów w programach AutoCAD, w geodezji, GIS oraz w procesach tworzenia rysunków technicznych.

Czym jest format KMZ

KMZ to skompresowany za pomocą ZIP pakiet zawierający plik KML oraz opcjonalnie powiązane obrazy, ikony, modele 3D, nakładki ekranowe i inne zasoby. KML przechowuje obiekty geograficzne, takie jak oznaczenia miejsc, ścieżki, poligony, foldery, opisy, style, odnośniki sieciowe i ustawienia wysokości.

Pliki KMZ są tworzone przez Google Earth Pro, eksporty z Google Earth web, platformy GIS, oprogramowanie geodezyjne i usługi mapowe. Ich typowa zawartość obejmuje lokalizacje terenowe, przebiegi sieci uzbrojenia, granice nieruchomości, obszary lotów, trasy i opisane obiekty mapy.

Plik KMZ nie jest po prostu rysunkiem CAD w skompresowanym kontenerze. Jego współrzędne są zwykle geograficznymi długościami i szerokościami geograficznymi w WGS 84, a elementy prezentacji są przeznaczone dla Google Earth, a nie dla oprogramowania CAD.

Czym jest format DXF

DXF, czyli Drawing Exchange Format, to format Autodesk służący do wymiany danych rysunków CAD. Zwykle jest przechowywany jako tekst, choć istnieją również warianty binarne DXF. AutoCAD, Civil 3D, BricsCAD, DraftSight, QCAD, LibreCAD i wiele aplikacji GIS może odczytywać niektóre wersje DXF.

DXF obsługuje edytowalne elementy CAD, takie jak punkty, linie, polilinie, warstwy, tekst i bloki. Jest przydatny do wykonywania pomiarów, przypisywania warstw, dodawania wymiarów, przygotowywania rysunków technicznych i wymiany geometrii wektorowej. Zwykle nie zachowuje opisów Google Earth, odnośników internetowych, ikon, zdjęć, odnośników sieciowych, interaktywnych stylów ani osadzonych obrazów.

Korzystanie z QGIS

QGIS to najlepszy bezpłatny wybór desktopowy, gdy KMZ zawiera zwykłe punkty, linie lub poligony, a wynik musi korzystać z kontrolowanego układu odniesienia współrzędnych.

1. Zainstaluj aktualną wersję QGIS i otwórz plik za pomocą Layer → Add Layer → Add Vector Layer. QGIS zazwyczaj może odczytywać KMZ za pomocą dostawcy danych KML. Jeśli nie może, skopiuj plik, zmień nazwę kopii z .kmz na .zip, rozpakuj ją i otwórz zawarty plik .kml. Nie edytuj oryginalnego archiwum.
2. Sprawdź zaimportowane foldery i warstwy. Potwierdź obecność oczekiwanych typów geometrii, liczby obiektów i widocznych lokalizacji.
3. Potwierdź źródłowy CRS. Współrzędne KML zwykle używają geograficznych współrzędnych WGS 84, EPSG:4326, z długością geograficzną jako pierwszą wartością, szerokością geograficzną jako drugą oraz opcjonalną wartością wysokości.
4. Wybierz docelowy rzutowany CRS odpowiedni dla danego obszaru, taki jak lokalny system State Plane, krajowa siatka lub właściwa strefa UTM. Użyj metrów lub stóp zgodnie z wymaganiami procesu CAD; nie używaj długości i szerokości geograficznej jako jednostek rysunku, chyba że odbiorca wyraźnie wymaga współrzędnych geograficznych.
5. W przypadku kilku warstw użyj Project → Import/Export → Export Project to DXF. Wybierz docelowy CRS, jednostki rysunku, nazwę pliku wyjściowego, warstwy i dostępne opcje eksportu.
6. W przypadku jednej warstwy użyj Layer → Save As i wybierz AutoCAD DXF, jeśli ten sterownik eksportu jest dostępny. Przed zapisaniem sprawdź typ geometrii warstwy oraz opcje przypisywania pól do etykiet.
7. Otwórz wynikowy plik .dxf w docelowym programie CAD. Sprawdź jednostki, skalę, położenie współrzędnych, nazwy warstw, liczbę obiektów, zamknięcie poligonów oraz co najmniej jeden znany punkt w porównaniu z KMZ.

Korzystanie z Global Mapper

Global Mapper to płatna opcja desktopowa przeznaczona do większych lub bardziej zróżnicowanych plików geoprzestrzennych. Otwórz KMZ za pomocą File → Open Data File(s), ustaw projekcję roboczą przez Configuration → Projection, a następnie użyj File → Export → Export Vector/Lidar Format i wybierz DXF. Przed eksportem skonfiguruj docelowy CRS, jednostki liniowe, warstwy, obsługę wysokości oraz dostępne opcje atrybutów lub etykiet.

Korzystanie z GDAL

Narzędzia OGR należące do GDAL mogą automatyzować powtarzalne konwersje, gdy zainstalowana kompilacja zawiera sterowniki wejściowe KML i wyjściowe DXF:

ogr2ogr -f DXF output.dxf input.kmz -t_srs EPSG:32610

Zastąp EPSG:32610 rzutowanym CRS odpowiednim dla danego obszaru. Sprawdź dostępność sterowników za pomocą ogrinfo --formats. Niektóre kompilacje GDAL używają sterownika LIBKML, podczas gdy inne udostępniają standardowy sterownik KML; obsługa stylów, folderów i atrybutów różni się w zależności od kompilacji. Użyj QGIS do interaktywnego wyboru warstw i inspekcji wizualnej.

Korzystanie z konwertera online

MyGeodata Cloud i inne uznane usługi konwersji GIS mogą oferować konwersję KMZ do DXF, jednak obsługiwane geometrie, ustawienia CRS, limity rozmiaru plików, wersje DXF i obsługa atrybutów różnią się. Przesyłaj wyłącznie dane, których wysłanie poza organizację jest dozwolone; usługa otrzymuje plik źródłowy i może go przechowywać zgodnie ze swoimi warunkami. W przypadku danych geodezyjnych, dotyczących sieci uzbrojenia, nieruchomości, infrastruktury lub danych poufnych użyj zamiast tego QGIS, Global Mapper lub kontrolowanej instalacji GDAL.

Ograniczenia jakości i zgodności

• Układy współrzędnych: KML zwykle przechowuje długość i szerokość geograficzną WGS 84 oraz opcjonalną wysokość, podczas gdy rysunki CAD zazwyczaj używają rzutowanych współrzędnych liniowych. Wybór nieprawidłowego CRS może przesunąć wynik o setki lub tysiące kilometrów.
• Odwzorowanie geometrii: Oznaczenia miejsc zazwyczaj stają się elementami punktowymi lub blokami, ścieżki stają się poliliniami, a poligony stają się zamkniętymi poliliniami lub granicami poligonów. Krzywe mogą być przybliżane za pomocą segmentów linii, a obiekty wieloczęściowe lub zagnieżdżone mogą wymagać ręcznego oczyszczenia.
• Wysokość: Tryby KML, takie jak clamp to ground, relative to ground i absolute, nie mają spójnego odpowiednika w DXF. Wiele konwerterów eksportuje geometrię dwuwymiarową lub zapisuje wysokości jako proste wartości Z bez zachowania pierwotnej relacji z terenem.
• Atrybuty i style: Nazwy i wybrane pola mogą stać się danymi obiektów, etykietami lub nazwami warstw. Opisy, HTML, kolory, przezroczystość, dymki, ikony, odnośniki sieciowe i interaktywne style są często usuwane.
• Zawartość niewektorowa: Nakładki rastrowe, zdjęcia, nakładki ekranowe, modele Collada i efekty renderowania Google Earth zwykle nie stają się natywnymi elementami DXF.
• Dokładność: Obiekty narysowane wizualnie w Google Earth mogą mieć mniejszą dokładność położenia niż dane geodezyjne. Przed użyciem DXF do projektowania, tyczenia, budowy, wyznaczania granic prawnych lub obliczeń ilościowych zweryfikuj współrzędne i geometrię.
• Zgodność z CAD: Jeśli aplikacja odbierająca odrzuca plik, wyeksportuj starszą wersję DXF obsługiwaną przez tę aplikację albo otwórz i ponownie zapisz plik w zgodnym programie CAD. Duże wartości współrzędnych geograficznych, nieobsługiwane elementy i niezgodności jednostek również mogą wpływać na wyświetlanie i edycję.