Konwertuj H264 na H263

Starsze telefony komórkowe, systemy wideo 3G i starsze oprogramowanie do wideokonferencji mogą wymagać H.263 i odrzucać H.264/AVC. Konwersja dekoduje strumień H.264 i ponownie go koduje, dlatego jest stratna i może również wymagać określonego kontenera, rozdzielczości, liczby klatek na sekundę oraz kodeka audio.

Czym jest format H.264

H.264, nazywany również AVC, to kodek wideo używany przez telefony, kamery, rejestratory ekranu, oprogramowanie do streamingu i edytory wideo, ponieważ zapewnia dobrą jakość przy stosunkowo niskich przepływnościach. Jest powszechnie przechowywany w kontenerach .mp4, .mov, .mkv, .ts i .3gp. Rozszerzenie nazwy pliku określa kontener, a niekoniecznie kodek wideo; użyj MediaInfo lub ffprobe, aby sprawdzić rzeczywisty strumień. Plik o nazwie .h264 może być zamiast tego surowym podstawowym strumieniem H.264 bez dźwięku i metadanych kontenera.

Czym jest format H.263

H.263 to starszy kodek wideo ITU-T przeznaczony do wideokonferencji przy niskiej przepływności oraz wczesnych usług wideo dla telefonów komórkowych. Często jest przechowywany w kontenerze 3GPP, takim jak .3gp, ale może również występować w formacie .avi lub jako surowy podstawowy strumień. Jego praktyczną zaletą jest zgodność ze starszymi telefonami, odtwarzaczami wbudowanymi i sprzętem do wideokonferencji; nie jest on jednak bardziej wydajny ani nie zapewnia wyższej jakości niż H.264. Typowe starsze rozmiary klatek obejmują QCIF 176x144 i CIF 352x288, natomiast obsługiwane profile, rozdzielczości i liczby klatek na sekundę różnią się w zależności od urządzenia.

Jak przekonwertować H.264 do H.263

FFmpeg to najbardziej konfigurowalna opcja na komputer, ponieważ umożliwia jawny wybór enkodera wideo i kontenera. Sprawdź, czy zainstalowana kompilacja zawiera enkoder H.263:

ffmpeg -encoders | grep h263

W systemie Windows użyj ffmpeg -encoders | findstr h263. To polecenie utworzy szeroko kompatybilny plik QCIF 3GP bez dźwięku:

ffmpeg -i input.mp4 -c:v h263 -b:v 128k -r 15 -vf "scale=176:144:force_original_aspect_ratio=decrease,pad=176:144:(ow-iw)/2:(oh-ih)/2" -pix_fmt yuv420p -an -f 3gp output.3gp

Zastąp input.mp4 nazwą pliku źródłowego. Zwiększ przepływność wideo, na przykład do 256k, tylko jeśli urządzenie odbierające na to pozwala. Jeśli wymagany jest dźwięk, użyj kodeka określonego w dokumentacji urządzenia. Nowoczesne odtwarzacze 3GP mogą akceptować AAC, który można dodać za pomocą -c:a aac -b:a 32k -ar 8000 -ac 1; wiele starszych telefonów wymaga natomiast AMR-NB, na przykład -c:a libopencore_amrnb -b:a 12.2k -ar 8000 -ac 1, gdy kompilacja FFmpeg zawiera ten enkoder.

W przypadku pracy z interfejsem graficznym Shutter Encoder lub inny front-end FFmpeg może wykonać ponowne kodowanie. Wybierz funkcję konwersji lub kodowania kodekiem, ustaw kodek wideo na H.263, wybierz kontener 3GP oraz ustaw rozdzielczość docelową i liczbę klatek na sekundę wymaganą przez urządzenie. Nie używaj Rewrap, chyba że źródło już zawiera H.263; zmiana opakowania zmienia kontener, ale nie zmienia kodeka. Zweryfikuj wynik za pomocą MediaInfo lub polecenia:

ffprobe -v error -select_streams v:0 -show_entries stream=codec_name,width,height,r_frame_rate -of default=noprint_wrappers=1 output.3gp

Usługi online, takie jak CloudConvert lub Convertio, są odpowiednie tylko wtedy, gdy ich ustawienia wyjściowe wyraźnie wskazują kodek wideo H.263. Ogólna konwersja z MP4 do 3GP może zamiast tego utworzyć plik H.264 lub MPEG-4 Part 2, nawet jeśli pobrany plik ma rozszerzenie .3gp. Sprawdź pobrany strumień i unikaj przesyłania poufnych lub objętych ograniczeniami nagrań.

Ograniczenia jakości i zgodności

H.263 jest mniej wydajny kompresyjnie niż H.264. Użycie przepływności takiej samej jak w oryginale zwykle powoduje powstawanie większych bloków i rozmycia; zachowanie porównywalnej jakości obrazu zazwyczaj wymaga wyższej przepływności. Ponowne kodowanie nie może przywrócić szczegółów, które zostały już usunięte podczas pierwotnej kompresji H.264.

Postępuj zgodnie z wymaganiami dokumentacji urządzenia docelowego dotyczącymi profilu H.263, rozmiaru klatki, liczby klatek na sekundę, przepływności, kodeka audio i kontenera. Starsze odtwarzacze mogą odrzucać dźwięk AAC, nieobsługiwane warianty H.263, niestandardowe liczby klatek na sekundę, wymiary inne niż QCIF lub CIF albo plik 3GP zawierający niewłaściwy kodek wideo. Przed konwersją wsadową przetestuj jeden plik wynikowy na rzeczywistym odtwarzaczu.