Konwertuj CCD na CUE

Wiele emulatorów i aplikacji do nagrywania obsługuje obrazy CUE/BIN, ale nie otwiera bezpośrednio zestawów obrazów CloneCD. W większości przypadków potrzebnym rezultatem jest arkusz CUE opisujący istniejące dane obrazu raw; nie ma potrzeby ponownego zapisywania dużego pliku danych.

Format CCD i pliki towarzyszące

CCD to tekstowy deskryptor układu płyty CloneCD, utworzony przez Elby/CloneCD. Obraz CloneCD zwykle korzysta z pasujących nazw plików: disc.ccd zawiera informacje o ścieżkach, sesjach i indeksach; disc.img zawiera sektory raw CD; a opcjonalny disc.sub zawiera dane kanału podrzędnego raw.

Sam plik .ccd nie jest użytecznym obrazem płyty. Zachowaj pasujące pliki razem i nie zmieniaj nazwy tylko jednego pliku; narzędzia w stylu CloneCD wyszukują pliki towarzyszące na podstawie wspólnego rdzenia nazwy.

Format CUE i jego zastosowanie

CUE to zwykły tekstowy arkusz cue, który identyfikuje jeden lub więcej plików obrazu oraz definiuje typy ścieżek, indeksy i pregapy. Jest często używany razem z plikiem raw .bin, ale arkusz CUE zazwyczaj może bezpośrednio wskazywać plik CloneCD .img za pomocą wiersza takiego jak FILE "disc.img" BINARY.

CUE/BIN jest obsługiwany przez wiele emulatorów CD, narzędzi do nagrywania i narzędzi archiwizacyjnych. Arkusz można edytować, więc niezgodność nazwy pliku można naprawić bez zmiany danych obrazu. Plik CUE nie zawiera danych płyty i nie zmniejsza rozmiaru towarzyszącego mu pliku .img lub .bin.

Tworzenie arkusza CUE lokalnie

ccd2cue jest odpowiednim konwerterem bezpośrednim: odczytuje dane układu CloneCD i zapisuje arkusz CUE, zachowując istniejący obraz raw. W systemach Debian i Ubuntu zainstaluj go za pomocą sudo apt install ccd2cue; typowa składnia polecenia to:

ccd2cue disc.ccd disc.cue

1. Umieść disc.ccd, disc.img i ewentualny disc.sub w tym samym katalogu.
2. Uruchom ccd2cue disc.ccd disc.cue z tego katalogu.
3. Otwórz disc.cue w edytorze tekstu i sprawdź jego wiersz FILE. Musi on dokładnie odpowiadać nazwie towarzyszącego pliku obrazu, w tym wielkości liter w systemie Linux i innych systemach rozróżniających wielkość liter.
4. Otwórz plik disc.cue, a nie disc.img, w programie docelowym.

Jeśli program docelowy wymaga rozszerzenia .bin, utwórz kopię zapasową, zmień nazwę disc.img na disc.bin, a następnie zmień wiersz FILE w arkuszu CUE na FILE "disc.bin" BINARY. Zmiana nazwy jest wystarczająca tylko wtedy, gdy program akceptuje układ sektorów raw już obecny w pliku IMG.

Jako rozwiązanie graficzne IsoBuster może sprawdzać obrazy CloneCD i wyodrębniać czytelne ścieżki jako dane raw, gdy zestaw źródłowy jest uszkodzony lub program docelowy odrzuca oryginalny układ. Skorzystaj z tej metody dopiero po zachowaniu oryginalnego zestawu, ponieważ wyodrębnianie ścieżek może pominąć szczegóły na poziomie płyty, które zachowuje bezpośrednia konwersja deskryptora.

Konwersja online nie jest zalecana w przypadku zestawów CloneCD: dostawcy muszą otrzymać wiele powiązanych plików, obrazy są często duże, a renomowane usługi nie zachowują niezawodnie szczegółów sektorów raw i kanałów podrzędnych. Korzystaj z narzędzia lokalnego zamiast przesyłać obrazy płyt.

Ograniczenia zgodności

CUE może reprezentować zwykłe ścieżki danych, ścieżki audio, płyty w trybie mieszanym, indeksy i wiele pregapów. Nie ma standardowego sposobu przenoszenia danych kanału podrzędnego raw CloneCD z pliku .sub, a obsługa układów wielosesyjnych różni się w zależności od czytnika CUE.

Ma to znaczenie w przypadku płyt z danymi ochrony przed kopiowaniem, nietypowymi kanałami podrzędnymi lub oprogramowaniem zależnym od dokładnej struktury sesji. Po utworzeniu arkusza CUE zachowaj oryginalne pliki .ccd, .img i .sub.

Nie zastępuj CUE/BIN formatem ISO, gdy trzeba zachować ścieżki audio, zawartość w trybie mieszanym lub oryginalne czasy ścieżek CD. ISO przechowuje system plików, a nie kompletny układ ścieżek CD, i zwykle odrzuca informacje o ścieżkach audio oraz inne informacje o strukturze płyty.